| Baarns Schaakteam op weg naar kampioenschap? | ||
|
Marco Meijer scoort wederom het beslissende halfje
Vrijdag 4 januari 2005 Door Jarno Witkamp |
||
|
Vrijdagavond 4 februari mocht het eerste schaakteam van de Baarnse Schaakvereniging aantreden tegen het eerste team van Schaakvereniging Nieuw Amelisweerd. Een vriendenclub zonder eigen clublokaal en zonder interne competitie. Gespeeld werd in het nieuwe clublokaal van Moira Domtoren, een club uit Utrecht. Bij het verzamelen werd besloten dat de auto met teamleider Marco Meijer als bestuurder voorop zou rijden en de weg zou wijzen. De bij Pascal Losekoot achterin de auto zittende Jarno Witkamp hoorde echter dat in het lokaal van Moira gespeeld zou worden. Aangezien hij al een keer op bezoek was geweest in Utrecht gebood hij Pascal om de auto van Marco in te halen en de route te bepalen. Gelukkig voor hem wist hij zich de weg goed te herinneren. Anders had dit zeker tot boze gezichten geleid. We waren uiteindelijk ruim op tijd in de speelzaal. Zo ruim dat we nog zelf konden kiezen aan welke kant van de borden we zouden gaan zitten. Pascal Losekoot nam hierbij het voortouw en koos een plek met de rug naar de muur. Jan Overbeek nam in het andere rijtje het besluit in eigen handen en ging juist niet met de rug naar de muur zitten maar met de rug naar de zaal. Inmiddels was ook de vriendengroep van Nieuw Amelisweerd binnengedruppeld zodat de wedstrijd kon beginnen. De wedstrijd bleef lang spannend en het duurde tot de laatste partij voordat bekend was welk team welk aantal matchpunten zou overhouden aan deze wedstrijd. Het was Marco Meijer die middels de enige remise van de avond het beslissende halfje binnenbracht. Aanvankelijk nam hij het initiatief in de partij. Dit initiatief leverde hem weliswaar een pion op, maar zorgde toch ook voor enig gevaar. Daarom verkoos hij het zekere boven het onzekere en wikkelde af naar een eindspel met ongelijke lopers, wel nog steeds met een pion meer. Helaas voor Marco zijn dit soort stellingen vrijwel nooit in winst om te zetten. Zo ook deze keer niet. De 4-3 kwam op het scorebord doordat Arthur Vlug verloor. Arthur was als vanouds niet erg vlug aan het spelen in de beginfase. Dit resulteerde in een tijdnoodfase vlak voor de eerste tijdcontrole. Ook de tegenstander had tijdsdruk maar wist hier kennelijk beter mee om te gaan dan de Baarnse speler die een toren kwijtraakte. Daarna werd nog wel iets geprobeerd, vooral ook omdat de teamoverwinning nog lang niet veilig leek, maar het mocht niet meer baten. 4-2 werd het doordat Werner Raudenbusch verloor. In een interessante partij sloeg de tegenstander een pionnetje. Werner verkoos om deze niet terug te slaan en zo actief spel te verkrijgen. De pion achterstand bleef de hele verdere partij op het bord staan. Toch bereikte Werner volgens omstanders een remise-eindspel. Mede door tijdsdruk verloor Werner dit eindspel echter nog. Jarno Witkamp zorgde ervoor dat het 4-1 werd. Na slecht uit de opening te zijn gekomen stond hij geruime tijd letterlijk, hij zat aan dezelfde kant als Pascal, met de rug tegen de muur. Door stug verdedigen wist Jarno vlak voor de tijdnoodcontrole een stelling te bereiken die ongeveer gelijk leek. Weliswaar zag de ver opgerukte vrijpion van de tegenstander er gevaarlijk uit, maar daar tegenover stonden aanvalskansen richting vijandelijke koningsvleugel. Met voor beide partijen nog maar enkele minuten over om van de dertigste tot de veertigste zet te komen ging het de tegenstander even iets te snel en liet deze een toren instaan. Hierna liep het nog snel mat ook. Waldemar Moes hielp de tegenstanders van de nul af door te verliezen. Aanvankelijk leek het erop dat de Baarnse speler wel een goede stelling had, al was het ook vrij rommelig. Veel heeft uw verslaggever niet van de partij gezien maar het lijkt erop dat ergens in het middenspel een vergissing is gemaakt die uiteindelijk de partij gekost heeft. 3-0 werd het middels een overwinning van Jan Overbeek. Na een kwartier spelen had hij al een kwaliteit veroverd in een stelling die verder volkomen ongevaarlijk leek. Dat het toch nog relatief lang duurde voordat de vis op het droge was komt doordat Jan steeds de veilige weg nam die naar de overwinning zou leiden in plaats van een risicovollere weg die misschien sneller naar winst zou lijden, maar ook slechte gevolgen zou kunnen hebben. Ashley Krishnasing had zich eerst afgemeld voor deze wedstrijd omdat hij in Leiden een toernooi wilde gaan spelen. Teamleider Marco Meijer wist hem echter toch nog over te halen om me te doen. Geen slechte keuze zo bleek. In een op het oog wilde openingsopzet wist hij meer dan de tegenstander. Dit leverde Ashley materieel overwicht op hetgeen werd omgezet in de 2-0 De 1-0 kwam namelijk op het bord toen Pascal Losekoot zijn partij beëindigde. In een psychologisch duel wist Pascal voordeel te verkrijgen. Dit voordeel werd ook omgezet in een positioneel voordeel op het bord. De tegenstander probeerde wel dit voordeel te neutraliseren maar raakt enkel verder in de problemen. Toen een paard terug op stal werd gezet wist Pascal middels een dubbele dreiging materiaal te winnen. Niet veel later stond hij enkele pionnen voor hetgeen voor de tegenstander voldoende was om het punt aan Pascal te geven. De terugweg werd alvast aangevangen met drie auto’s. Waldemar vertrok richting Amsterdam. Arthur vertrok samen met zijn vader naar Huizen. Pascal ging via een omzwerving langs station Utrecht Centraal, alwaar hij Ashley af moest leveren, samen met Jan en Werner naar Baarn. Marco en Jarno waren nog even bezig met het nabespreken van de partijen en reden even later naar Baarn om daar aan de weinige clubleden die nog in het Brandpunt aanwezig waren het nieuws van de overwinning te kunnen meedelen. |