Over autopech, veel telefoontjes en oh ja, ook nog een beetje over schaken!
— Door Jarno Witkamp 20 december 2004 — Maandag 20 december mocht ik weer teamleider spelen voor het viertal. De voorbereiding hierop ging niet geheel vlekkeloos. Wel was ik de week ervoor al in Hoogland geweest. Dus de weg wist ik. Helaas kwam er zaterdag een afmelding binnen. Het duurde even om een invaller te regelen (hier waren 6 telefoontjes voor nodig). Uiteindelijk was zaterdagavond Daan Michels bereid gevonden om mee te spelen.

Zondag was gelukkig een rustige dag waarop niet veel noemenswaardigs gebeurde. Maandag was het koud. Of dat de reden was dat mijn auto niet wilde starten weet ik niet, maar ik zat wel behoorlijk in de stress. De motor van mijn auto viel namelijk steeds uit, en ja dan is het moeilijk autorijden. Gelukkig voor mij was mijn vader net terug uit zijn werk en kon ik zijn auto meenemen. Deze heeft wel een iets groter formaat dan ik gewend ben maar alles is goed afgelopen. Zo kwam ik dus eigenlijk iets te laat bij Robin aan. Gelukkig voor mij stond Robin ook nog niet helemaal klaar en kon hij niet boos op me worden. Doordat het niet druk was op de weg waren we toch nog op de afgesproken tijd bij het Brandpunt. De rest van het team stond ons daar al op te wachten. We konden dus eindelijk richting Hoogland. In Hoogland was de speelzaal snel gevonden. We waren een beetje (nou ja, beetje?) te vroeg zelfs, zodat we nog even konden relaxen. Om half 8 kon begonnen worden. Tijdens de partijen ben ik een wetenschappelijk boekje gaan lezen en af en toe wat bij de borden gaan kijken. Michiel won vorige keer nog op fraaie wijze. Dit keer maakte hij een foutje wat hardhandig afgestraft werd. Invaller Daan Michels speelde een goede partij maar moest uiteindelijk toch bekennen dat de tegenstander ietsjes beter was. Daan Lensink stond de hele partij goed maar had het motto: “Waarom makkelijk doen als het ook moeilijk kan”. Hij moet nog even naar de matbeelden kijken die in stap 2 staan. Dan kan hij de volgende keer de partij sneller in zijn voordeel beslissen. De wijze waarop het nu ging was overigens ook zeer fraai. Robin was als langste bezig een speelde een op het oog rommelige partij. De slotcombinatie was een hele mooie, en dat was eigenlijk ook het enige deel van de partij wat ik begreep, de rest was te ingewikkeld. De eindstand is dus 2-2 geworden. Geen slecht resultaat tegen het team dat nu samen met ons op de tweede plaats staat.