Om 19.00 zouden we vertrekken bij het Brandpunt, bijna iedereen was er op dat moment. Waldemar Moes zou op eigen gelegenheid gaan. Er hadden zich dus zes spelers verzameld bij het Brandpunt. Omdat de teamleider nog ontbrak besloot Jan Overbeek ook maar op eigen gelegenheid te gaan. Zo kon hij nog even snel zijn avondeten tot zich nemen. Teamleider Marco Meijer stond ondertussen nog ergens in de file op weg naar Baarn. Kwart over zeven meldde ook hij zich op onze verzamelplek. Voordat we konden vertrekken was er echter nog een probleem. Twee onvoorziene supporters wilden ook graag mee de auto in. Dit leidde tot wat materiaalverplaatsingen in de auto van Pascal, waardoor de achterbank vrij kwam. Toen we in Bunschoten aankwamen schrok ik even. De klok in Marco’s auto gaf 19.33 aan. Gelukkig wist Marco te vertellen dat die klok altijd een vijftal minuten voorloopt. Precies op tijd konden we achter onze borden plaatsnemen. We moesten alleen nog even wachten op onze tegenstanders. Nadat deze ook waren gearriveerd werden de klokken in werking gesteld en werden de eerste zetten gedaan. Jan, met goed gevulde maag, kreeg een tegenstander tegenover zich die niet heel erg goed oplette. Door twee keer dezelfde truc toe te passen won Jan achtereenvolgens een stuk en daarna de dame. Zo stond het vrij snel 1-0. De situatie aan sommige overige borden was echter zorgwekkend. Marco had in de opening twee zetten verwisseld en was zo zijn belangrijkste pion kwijtgeraakt. Hij probeerde nog wel terug te vechten maar het mocht niet baten. Werner Raudenbusch speelde zijn vertrouwde opening. Ergens vond hij het nodig om een kwaliteit te moeten geven. Helaas zag hij deze kwaliteit nooit meer terug. Arthur Vlug kwam wel goed uit de opening. Zijn tegenstander kreeg steeds lastige zetten te verwerken en Arthur had steeds een iets betere stelling. Ook in het toreneindspel wat ontstond had Arthur nog het betere van de stelling. Om voor de teamleider onbegrijpelijke reden gaf hij die stelling echter remise. Aan het bord van Waldemar, die eerst nog zat te klagen dat een pionnetje niet bij het spel hoorde dat op het bord stond, ontstond een stelling die volgens velen Waldemar wel zou moeten liggen. Helaas bleek deze avond dat niet alle stellingen die je goed liggen ook automatisch gewonnen zijn. Hoe Waldemar uiteindelijk verloor is mij nog niet helemaal duidelijk, maar een nul kreeg hij wel te slikken. Voormalig clubkampioen Pascal Losekoot speelde als een van de weinigen wel een goeie partij. De zwarte stelling werd steeds verder verbeterd en verbeterd. Op een moment kon een pion gewonnen kunnen worden. Pascal verkoos echter om zijn tegenstander nog even in de wurggreep te houden tot het moment daar was om groter materieel te winnen. Dit moment kwam vrij spoedig en Pascal kon dan ook een puntje achter zijn naam noteren. Ashley Krishnasing leek ook slecht uit de opening te zijn gekomen. Zelf ervoer hij dit echter niet zo, maar door de vrijpion bij de tegenstander en het vierkant van zwarte pionnen op g7, f7, g6 en f6 zag de stelling er nou niet bepaald vrolijk uit. Een zwarte toren werd geofferd. Hier werden drie pionnen voor terugveroverd. Uiteindelijk bleek dit alles slechts voldoende voor een nederlaag. Bij de stand van 4,5-2,5 was Jarno Witkamp nog bezig. Na de opening niet al te best was verlopen voor onze speler kreeg hij gaandeweg de partij meer vat op het spel. Dit resulteerde in een eindspel van paard+pionnen tegen paard+pionnen. Jarno veroverde de pionnen aan de damevleugel en kwam hierdoor 2 pionnen voor aan de andere vleugel. Die twee pionnen waren echter net niet genoeg om te winnen. De koning stond namelijk nog op de andere vleugel. Mede hierdoor kon de tegenstander zijn paard offeren om zodoende de laatste zwarte pionnen in te rekenen. Remise was het resultaat. Een 5-3 nederlaag is wat we dus terugnamen naar Baarn. Niet de uitslag die we gehoopt hadden en ook niet een uitslag die ons helpt onze kampioensaspiraties kracht bij te zetten.