Baarns Viertal verslaat Leusden
— Door Jarno Witkamp 25 november 2004 — Het was donderdag 25 november. Half zes. Ik zat aan de Boerenkool. Nog slechts twee uur voordat de eerste wedstrijd van het Baarnse viertal gespeeld zou gaan worden. Tegenstander die dag zou Leusden zijn. Toen de Boerenkool op was ging ik nog even snel een routebeschrijving uitprinten. Buiten was het mistig.

Om kwart voor zeven moest ik bij het Brandpunt zijn. Tijd om te vertrekken dus. Robin laat nog even op zich wachten. Hij kan zijn uil niet vinden. Eindelijk vertrekken we. Ondanks de mist zijn we ruim op tijd bij het Brandpunt. Chester komt ook net aan. Nou is het dus nog even wachten op Daan en Michiel. Gelukkig laten ze niet lang op zich wachten. We kunnen dus vertrekken. Evert wil ook mee. Als ik dat eerder had geweten had ik een extra routebeschrijving meegenomen. Hij gaat nu dus achter me aanrijden. Door de mist op een voor mij onbekende route rij ik bijna de verkeerde kant op. Middels een last moment manoeuvre weet ik echter nog net de goeie kant op te gaan. In Leusden zijn de straatnaambordjes amper te lezen. Toch komen we zonder omwegen in de juiste straat aan. We zitten echter aan de verkeerde kant van de straat. We hebben nu een klein probleempje. De straat is hier eenrichtingverkeer. We zullen dus op de gok een stukje moeten omrijden. Gelukkig gaat dat goed en vinden we het speellokaal op tijd. In het speellokaal zijn ook onze tegenstanders al aanwezig. Het materiaal zijn ze nog aan het klaarzetten. Na ongeveer 5 minuten zit iedereen op zijn plaats en kunnen de klokken in werking worden gezet. Leusden bied onze spelers een drankje aan en de partijen gaan rustig verder. Chester is als eerste klaar. Aan bord 4 verloor hij, volgens eigen zeggen doordat hij te snel speelde. Hij raakte inderdaad in de opening al een pion kwijt. Later was een stuk niet meer te redden. Een reden om op te geven dus. Michiel had aan bord 3 twee oppermachtige lopers in het centrum staan, tegen twee paarden van de tegenstander. Verder stonden er nog bij ieder twee torens op het bord. De paarden van de tegenstander waren vrij nutteloos, stonden elkaar in de weg en sprongen naar de verkeerde plaatsen. Niet veel later lagen ze dan ook al heerlijke biefstukjes op het bord van Michiel. Wie precies de 2-1 en wie de 3-1 aantekende weet ik niet. Daan en Robin waren ongeveer tegelijk klaar. Daan leek al eerder in de partij een toren in te kunnen sluiten. Dit vertrouwde hij echter niet en dus koos hij voor een andere voortzetting. Toen zijn tegenstander even later niet oplette en alsnog een toren in de aanbieding deed was het pleit snel beslecht. Robin speelde aan bord 1 een mooie partij. In de opening won hij een pion, een voordeel wat hij de gehele partij netjes wist te behouden. Alle compensatie die de tegenstander misschien had kunnen krijgen werd gereduceerd tot nul. Op het moment dat Daan een toren in de aanbieding kreeg deed ook de tegenstander van Robin een toren in de aanbieding. Ook hier was het dus in één klap uit.