Net als twee weken geleden was het basisteam van Baarn niet compleet. Ramses van Dijen moest wegens zijn werk de wedstrijd aan zich voorbij laten gaan. Invaller op deze avond was Daan Lensink, weer een talentvolle speler uit de jeugd van Baarn. In de interne competitie heeft hij met enkele overwinningen al van zich doen spreken, maar in Hoevelaken zat dat er niet in. Hij probeerde met een trucje een stuk te winnen. Zijn tegenstander doorzag dit echter en wist juist Lensink een stuk afhandig te maken door middel van een dubbele aanval. Hierna ging het de verkeerde kant op, waardoor de partij eindigde in verlies.
Ook Ton Koekkoek had niet zijn avond. Hoewel hij in materiaal tot in het eindspel bijbleef waren de twee torens van zijn tegenstander gevaarlijker dan die van Koekkoek. De vroegtijdige onterechte claim van mat door zijn tegenstander leverde nog enige hilariteit op in de zaal, maar uiteindelijk was het alsnog Hoevelaken dat een punt kon bijschrijven. Peter van de Veer en Rob Boss kwamen achtereenvolgens wel tot winst. Van de Veer speelde tegen een echte “schuiver,” het soort tegenstanders waar voetbalcommentatoren aan denken als ze een wedstrijd betitelen als een schaakspel. Door weloverwogen, solide zetten van tegenstander kon van de Veer in eerste instantie dan ook weinig potten breken. Langzamerhand wist hij toch druk te zetten op de koningstelling van de tegenstander, wat uiteindelijke leidde tot de winst van een pion. Later volgde een tweede, waarna de partij makkelijk uit te spelen was.
Van een hele andere orde was de partij van Rob Boss. Door een fout in de opening kwam Boss onder grote druk te staan. Zijn koningstelling was geheel open en meerdere keren leek zijn tegenstander te kunnen doordrukken. De ongeremde aanvalslust bleek echter vooral ongeremd en Boss hield na een verkeerd offer van zijn tegenstander zelfs een loper over aan de belegering op zijn koning. Na onder druk uit te komen behield hij het materiaalvoordeel en won. Robin van Kampen zorgde voor een 3-2 voorsprong van Baarn. Net enkele dagen terug van het jeugd WK, waar hij 27ste werd in de leeftijdscategorie tot en met tien jaar, bleek hij nog in WK vorm te verkeren. Door een mooi offer trok hij de partij naar zijn kant.
De laatste drie partijen werden pas bij het sluiten van de markt beslist, waarbij de klok een belangrijke rol speelde. Teamleider Michiel van Schaik speelde naar eigen zeggen in de opening een “wereldpartij”. Mede onder druk van de tijd glipte de partij echter uit zijn vingers en verloor hij.
Op het eerste bord vocht Dik van Leeuwen als een ware leeuw voor de remise. Vele zetten lang verdedigde hij zeer secuur. Toen deze eindelijk veilig gesteld leek ging het echter alsnog mis. Rien van Brummelen beleefde ondanks het weerzien met vele oud-clubgenoten geen plezierig einde van de avond. Zijn partij stevende lang af op een remise, maar met nog minuten op de klok ging zijn tegenstander in de fout. Van Brummelen greep zijn kans en won door een mooie aanval de toren. Onaangedaan ging zijn tegenstander echter door met oprukken van zijn enige overgebleven twee pionnen richting promotie. De klok zorgde nu voor problemen voor van Brummelen. Hij sloeg één van de twee ver opgerukte pionnen, waardoor de andere kon promoveren. Indien hij dat niet had gedaan had hij kunnen winnen. Daarna mocht hij met een remise niet eens klagen. Zelfs dat halfje bleek van weinig waarde meer, want het was net te weinig voor een gelijkspel.
Die avond werd nog lang nagesproken over gemiste kansen. Net als bij de nababbel door Johan Cruijff was het achteraf onder het genot van een biertje makkelijk om te ontdekken waar het fout ging. Als je weet dat je de rest van de partij nog moet afmaken in twee minuten is dat echter een heel ander verhaal. Op 17 december is er weer een nieuwe kans, thuis tegen het vierde team van En Passent.
|
Robin van Kampen kreeg even voorafgaand aan de wedstrijd op de clubavond nog een certificaat voor zijn goede prestatie op het WK. Hij was zijn WK-vorm nog niet kwijt.
