| Eerste schaakteam begint weer goed | ||
|
Baarn-Doorn Driebergen: 5,5-2,5
Door Marco Meijer 5 november 2004 Net als vorig jaar is het eerste schaakteam van de Baarnse Schaakvereniging het seizoen goed begonnen. Ook dit keer was Doorn-Driebergen de eerste tegenstander en het werd weer een ruime overwinning: 5,5-2,5. Dat geeft vertrouwen voor de komende wedstrijden, waarin geprobeerd zal worden de tweede plaats van vorig jaar te overtreffen. |
||
|
Vorig jaar lukte het de Baarnaars net niet de eerste plaats voor zich op te eisen. Zeist 2 bleek te sterk, maar dat team is gepromoveerd naar de Promotieklasse en kan dit jaar dus niet voor problemen zorgen. Een aderlating voor Baarn is het wegvallen van de sterke jeugdspelers Ewoud de Groote en Vincent Pandelaar. Zij grepen hun kans bij andere clubs in de regio om op landelijk niveau te acteren. Gelukkig kwamen daar twee sterke spelers voor terug. Jarno Witkamp speelde vorig jaar bij Bussum nog in de Promotieklasse. Werner Raudenbusch liet op bord 1 van het tweede team zien dat hij ook prima mee zou kunnen in het eerste.
Het Baarnse team trad vrijdag dus in een andere samenstelling aan, maar wel de sterkst mogelijke op dit moment. Werner Raudenbusch, normaal een degelijke speler, liet zien dat hij ook goed kan aanvallen. Met een stukoffer creëerde hij een zeer gevaarlijke mataanval. Het werd de tegenstander allemaal wat te veel. Zo zette Raudenbusch bij zijn debuut als basisspeler Baarn gelijk op voorsprong. Ashley Krishnasing won een toren, maar had overzien dat zijn dame daarbij ingesloten zou raken. Die kon hij ruilen tegen de tweede toren, maar omdat zijn tegenstander het loperpaar had, was het onduidelijk wie er beter stond. Toen de speler van Doorn-Driebergen zijn dame weggaf was het wel duidelijk en gaf hij gelijk op. Arthur Vlug kon dit succes helaas niet voortzetten. De speler die dit jaar naar bord 3 is gepromoveerd, kwam weliswaar een stuk voor, maar had daarvoor drie pionnen moeten inleveren. Zijn koning stond totaal onbeschermd. Hij moest het punt dan ook aan zijn tegenstander laten. Waldemar Moes bracht breidde de Baarnse voorsprong weer uit. Met zijn paard drong hij diep de witte stelling in. Door een tactische wending won hij een stuk en even later de partij. Het was duidelijk dat het vierde punt door Jan Overbeek binnen gebracht moest worden. Hij won ook een stuk en moest alleen zorgen de tijdcontrole zonder kleerscheuren te halen. Dat lukte en hoewel de tegenstander nog lang doorspeelde, was het voor Overbeek geen probleem meer te winnen. Jarno Witkamp bereikte een stelling met ieder zes pionnen en een loper. Een remise zou genoeg zijn om de zege voor Baarn binnen te halen. Witkamp bood dit dan ook aan, maar de tegenstander speelde begrijpelijk door. Hij kon echter geen winstplan verzinnen, zodat de uitslag toch een gelijkspel werd. Nu de eindoverwinning beslist was kreeg ook Meijer remise aangeboden. Dat nam hij graag aan, want hij stond niet zo lekker en was rond de tijdcontrole twee pionnen kwijtgeraakt. In de analyse bleek zelfs dat het niet te verhinderen was dat zijn tegenstander binnen een paar zetten een dame zou halen. Ook de laatste partij eindigde in remise. Pascal Losekoot was aanvankelijk wel tevreden over zijn stelling, maar nadat hij een pionnetje was kwijtgeraakt was een puntendeling het hoogst haalbare. Zijn tegenstander probeerde nog te winnen, maar zo ver liet Losekoot het niet komen. Zie ook: externe competitie. |